04: 00

“İçimi tanıdık bir sıkıntı kapladı. Parmaklarıma baktım. ‘Avucundaki ışığa bakmayı öğreneceksin,’ derdi büyükannem dumanlı kalın sesiyle. Çok sonra anlamıştım aslında dediğinin, ‘Avucundaki ışıkla bakmayı öğreneceksin,’ olduğunu. Avucuma baktım.” Yaşadığı sarsıcı olayın ardından dünyaya sırtını dönen Giray, kendini aniden yeni kâbusların merkezinde bulur ve vicdanıyla geçmişi arasında hızla daralan bir labirente sürüklenir. Çocukların kaybolduğu, kuşların gökyüzünden yere çakıldığı bu labirentte, nesneler ve gizemli tanıklıklar üzerinden gerçeğin izini sürer. Peki insan, başkasının karanlığına ışık tutarken kendi kuyusundan kaçabilir mi? Hikmet Hükümenoğlu, Haruki Murakami edebiyatıyla metinlerarası temas kuran 04:00’te fantastikle gerçeğin iç içe geçtiği kaotik bir İstanbul panoraması çizer. Kişisel kıyametlerle toplumsal çıkmazların kesiştiği bu romanda, karanlıkla yüzleşmenin çarpıcı hesaplaşmasını anlatır.