112 Hesp u Xezelek

vejiyam, min şaireki bêwar hilbijart wek deng û siwari min her şev hevalhespên xwe şandin xewna wi ku bêjin em ne neynika insên in û ti şehin careka din dubare nabe ku iro hemû hesp girti bin, naxwe me daye cizayê sûceki wekhev in kevir û qral li ber rojê, keşe û hirça birindar heman asiman divezele li ser mizgeft û rengê nanê tisi êdi çek rêya revê nade nêçirê, êdi niqir tune di kêran de em bi vê qedera kozmik re dikin bar kin ji beyarên xwe em hatin, me ya xwe got, bila Temoyi nebêje min nivisi