Acemiden Roman Dersleri

Bahçedeki delilerden biri, gerçek olduğuna yemin billah ederek bana bir hikâye anlatmıştı. Sevgilisini kurtarmak için ejderhanın inine doğru amansız bir yolculuğa çıkan gözü pek bir şövalyenin hikâyesiymiş bu; şövalye durmadan yürümüş, yolda devlerle, canavarlarla, büyücü kadınlarla, başka şövalyelerle ve hatta yolun karanlık dehlizlerindeki hayaletlerle savaşmış, acıktığında kendi etinden yiyip tipiye karşı yürümüş, sonunda ine ulaşmış ancak tükenmiş hâldeymiş. “Yürü git lan.” dedim. “Öyle gerçek hikâye mi olur!” “Gerçek!” diye bağırdı. Elbette ona inanmamıştım. Gene de arkasından bağırdım: ― Eee, ne olmuş, kurtarabilmiş mi şövalye sevgilisini? Dönüp deli deli güldü: ― Ejderha ikisini de yemiş!