Adı Konmamış Tepeden Öksüz Çığlıklar

“Aşk” dediğin bir kadeh ıstırap sarhoşluğu, Acze düşen bir damla kırağıdır gözyaşı. Çaresiz takvimlerin hiç bitmeyen boşluğu; Vuslatın özlem kokan yaprağıdır gözyaşı… Güllerin asaleti saklıdır dikeninde, Her bir çiçek baharı boyunca anlamlıdır. Ağlamak; tufanıdır, aşkın; ölüm teninde… Mısralara biriken toy yüreğim gamlıdır. Sürgün yürekte büyür, andıkça sevgiliyi, Anılar kelepçeye vurulur düşündükçe. Anladım yaşamayı: “Aramakmış maziyi”; Yokluğun bir ur gibi içimde büyüdükçe…