Ahlak Felsefesine Giriş

Felsefi bir ahlaktan beklenen, ahlaki olanın özünü teşkil eden "iyi"nin ne anlama geldiğini, ahlaki bilinç ve yargının nasıl oluştuğunu, ödev ve sorumluluk kavramlarını, özgür eylemin niteliğini ve bilhassa niçin insanın ahlaki davranmak zorunda olduğunu açıklamaktır. Etiğin önemli bir ödevi de, gerek temel ahlaki eylem ve olguları göreceli, şartlı yapılarının ötesinde enine boyuna inceleyerek, gerekse farklı ahlak sistemlerini ayrı ayrı ve karşılaştırmalı olarak analiz ederek genel kural ve ilkelere varmaktır. Kısaca, ahlaki pratiğin teorisini, bilimini tesis etmektir. Bir eylem için "o her şart altında iyidir" veya "kötüdür" derken neyi kastediyoruz? "Şöyle davranmalısın", "davranmak zorundasın" veya "davranmamalısın" buyrukları tam olarak ne anlama geliyorlar? Bu tür ifadeler temellendirilebilir mi? Şüphesiz etik açısından mutlaka cevaplandırılması gereken bir soru da, bizzat "temellendirme"nin ne olduğudur. Ahlaki temellendirme (ahlaki - dini) öğüt, töre, ahlak ve etik üzerine derin bir düşünce ve buradan da ahlaki kavram ve yargıları gerekçelendirmeye, meşrulaştırmaya yönelik eleştirel - düşünsel bir yöntemdir. Ahlaki temellendirme altında genelde daima son temellendirme anlaşılmaktadır. Sözkonusu olan ahlaki normlara genel geçerlik kazandıran, mutlak, (göreceli, şartlara bağımlı olmayan) dayanak noktalarının bulunup bulunamayacağıdır.