bizim evde çokça hastalanırdı türkiye, gurbet içimden ellerime kadar uzar susam susam gözyaşı dökerdi simit yiyince, haç ve isalar arasından varınca müslüman mezarlığına burada ölmesem derdim, burada ölmesem iyi. ne zaman türkiye’ye gelsem bilirdim bu bir rüya koşar nenemin yanına nenem derdim öp alnımı uyanırım birazdan. uzun bir sabah açamadım gözlerimi. şubat yanığı kokan yosunların arasında kumsala türkiye haritası çizerken düşünürdüm boğulsam bulamazlar şile’de cesedimi.
