Anne Yıldız

“Dünya hevesine kapılıp da yolunu kaybetme, dünyayı kucakla ve kendi yolundan yürü.” 1931 sonbaharında Baekdu Dağı’nın dumanlı zirvelerinde, zamanın unuttuğu bir köy... Kaplan avcısı babasıyla birlikte bu dağların vahşi doğasında büyüyen Yongi, bir kış sabahı küçük Suni ile karşılaşır. Ancak bu masum tanışıklık, tarihin en karanlık dönemlerinden birine; Japon işgalinin soğuk ve acımasız gerçekliğine toslar. Tarihin tozlu raflarında unutturulmak istenen, İkinci Dünya Savaşı sırasında Japon ordusunun sistemli bir şekilde binlerce Koreli genç kadını cephe gerisinde cinsel köleliğe, yani “rahatlatıcı kadınlar” olmaya zorladığı o büyük trajedi, Suni’nin de hayatını karartır. Japon subayı Kazuo ise vatan sevgisi ile vicdanı arasında sıkışırken; insan kalbinin derinliklerindeki o değişmez ışığı arar. Kore’nin en sevilen yazar ve aktörlerinden Cha In-pyo, bu hikâyeyi, 1997’de Kore’ye dönen ve on altı yaşındayken Japon ordusu tarafından zorla götürülen Hun Nine’yi haberlerde izledikten sonra hissettiği derin üzüntü ve öfkeyle yazmaya başlamıştı. En derin acılarla yüzleşmeye çağıran ama aynı zamanda felaketlerin ve zulmün ortasında bile sevginin ve affetmenin nasıl yeşerebileceğini anlatan Anne Yıldız, her şeye rağmen aynı gökyüzüne bakanların ortak hikâyesidir. Çocuklarından önce bu dünyadan ayrılan annelerin ruhu yıldız olur ve çocuğunu izler, ona bakar. Sevdiği çocuğunu sıcak yıldız ışığıyla korur…