Arzuhal

Gerçeği söylemek gerekirse, şu beş günlük dünyada hiçbir zevk alamadım. Hep yoruldum, üzüldüm. Eğer gülmüşsem de yanlışlığıma gelmiştir. Bu duygularla şu şiiri yazmaya karar verdim.) Çarkı Devran Şu dünyada kendimi bildim bileli Hep yoruldum, üzüldüm, çok ağladım, az güldüm Zor şartlarda geçti ömrüm, ne sevindim, ne mutlu oldum Hep yoruldum, üzüldüm, çok ağladım, az güldüm Çarkı devran hiç bana yüz vermedi, hep ters baktı Günümü gece yaptı, balıma zehir kattı Talihim yardım etmedi bana, dur emri verdi Hep yoruldum, üzüldüm, çok ağladım, az güldüm Zordur geçim, çekilmez yaşamın şartları Çiçek toplamayı, bal yapmayı becermez her arı Direnmek, çalışmak, düşüp kalkmak cesur kişinin kârı Hep yoruldum, üzüldüm, çok ağladım, az güldüm Üzülme Muhlis’im yetmişe yaklaştı yaşın Bu vefasız âlemden kim memnun ki sen kaldın İşte herkes gibi sen de burada bir misafirsin Hep yoruldun, üzüldün, çok ağladın, az güldün