Ashabu’l-hadis Literatüründe Aklın Epistemik Değeri

Bu eser, hicri III. asırda Horasan bölgesinde ortaya çıkan Kerrâmiyye hareketini yalnızca kelâmi ve fıkhi tartışmaların gölgesinde şekillenen bir mezhep olarak değil, aynı zamanda zühd merkezli tasavvufi bir oluşum olarak ele almakta ve mezhebin tarihsel gelişimini çok yönlü bir analizle incelemektedir. Eser, Kerrâmiliğin ortaya çıktığı coğrafi, siyasi ve dini şartları merkeze alarak mezhebin teşekkül sürecini, kurucu şahsiyetlerini, düşünsel eğilimlerini ve alt gruplarını sistematik bir çerçevede değerlendirmektedir. Kerrâmilerin Horasan’da kısa sürede geniş bir takipçi kitlesine ulaşmasını sağlayan dinamikler, bölgenin ticaret yolları üzerindeki stratejik konumu, zühd ve takvâ temelli yaşam tarzları, yürüttükleri irşad faaliyetleri, vaaz geleneği, gayr-i Müslimlere yönelik kapsayıcı davet anlayışları ve pratik dindarlığı önceleyen yaklaşımları üzerinden ele alınmıştır. Eserde özellikle tahrimu’l-mekâsıb, tevekkül, kesb, hangâh kurumu, nefsle mücadele ve hikmetli sözler gibi temel kavramların Kerrâmi düşüncesindeki yeri ayrıntılı biçimde tartışılarak mezhebin tasavvufi yönü belirginleştirilmeye çalışılmıştır. Eserde Kerrâmiyye’nin zühd anlayışı, ilmi titizlikle ve bütüncül bir perspektifle okuyucuya aktarılmaya çalışılmıştır.