Asılı Kalan Umutlar

Hatice henüz on üçünde mahkûm edilmişti. Kaderinin ağlarına takılmıştı gülüşleri. Kelepçe vurulmuştu, esaret altına alınmıştı çocuk sevinçleri. O her bahar kiraz ağacının çiçeklerine astığı umutları ile kalakalmıştı. Günün birini bekledi hep belki öbür bahar umutlarım meyveye döner diye Hatice şimdilerde koca bir çınar… Ama hiçbir zaman ben çocukken diye başlayamamış cümlelerine. Duraksamış… Kocaman bir iç çekmiş orada. Sonra da susmuş. Sahi kimdi Hatice? Henüz on üçünde bir çocuk mu? Yoksa henüz on üçünde bir kadın mı? Suçu neydi? Kız çocuğu olmak mı? Küçük bir kız çocuğunun minicik kalbinde filizlendirdiği kocaman aşkını ve umutlarını umut hırsızlarına kaptırışını konu alan romanda küllerinden yeniden doğmaya çalışan bir insanın hayattaki yol alışına tanıklık edeceksiniz.