Aşk Gitme Benden

“Şimdi bir durun ve düşünün: Hayatınızda kendinizden geçerek yaptığınız bir şeyler var mı? Şarkı söylemek, koşmak, dans etmek gibi... İşte gerçek doyumlar, zamanın durduğu bu anların içinde akmakla ilgili. Mutluluk, sahip olmakta değil, yaptıklarınla akmakta gizli. Ne şaşırtıcı ki tam da zaman durmuş gibi geldiği anda, biz akmaya başlıyoruz. İşte Faika Sarp da şiir yazarken akıyor ve zaman duruyor. Bu zamansızlık haline okuyucu da dahil oluyor.. Şiirinin içindeki özenli ritm ve seçtiği sözcüklerin doğanın sesleriyle uyumlu müziği sayesinde, okuyucu bu akışa kolaylıkla teslim oluyor. Gözyaşı ticareti yapmayan duygusallığı, savaş çığırtkanlığı yapmayan vatan sevgisi, tüm duyguları kucaklayan cömertliği, kimsenin aslında öteki olmadığını hissettiren naifliği, yeri geldiğinde sorgulayan, sarsan cesareti ve asla kaybetmediği dişil zerafeti, şiirini biricik ve aynı zamanda hepimize ait kılıyor... Şu bir gerçek ki karanlık zamanlarda acil kan kadar acil iyi insana ve acil iyi şaire de ihtiyaç var. Ve o yüzden iyi ki Faika Sarp var.” (Aydilge Sarp) Aşk gitme benden Sen gidersen Gözlerim gider Kalbim gider Beş duyum susar Kıyamet kopar Elsiz, ayaksız, dilsiz kalırım İstanbul'um durur mu yerinde Yıkar surlarını Firar eder peşinden Hiç kalırım ben Aşk, gitme benden Çocukluğumsun, doymadığım Sokağımsın, top oynadığım Sarmaşıklı salıncağım Işıklı oyuncağımsın Dut ağacımsın, dalından düştüğüm Akide şekerimsin, kardeşimle bölüştüğüm