Aşk ve Hikmet Yolu Tasavvuf

Bu eser Batı’da tasavvufa hasredilmiş en değerli antolojilerden birisi olup aslında çeşitlilikle birlikte sahihliği açısından da eşsizdir. Bu eserin değerini anlayabilmek için Batı’daki tasavvuf çalışmaları tarihini göz önünde bulundurmak gerekir. Oryantalizmin yükselişiyle birçok tasavvufi metin Avrupa dillerine tercüme edilmiş ve bu konu üzerine tafsilâtlı çalışmalar gün yüzüne çıkmaya başlamıştır. Bununla birlikte bu çalışmaların neredeyse tamamı sahihlikten yoksundur. İslâm dünyasındaki ismiyle Şeyh Abdülvâhid Yahyâ, yani R. Guénon’un "başlattığı" gelenekselci ya da perennialist ekol, hem teori hem de uygulama bağlamında gerçek tasavvufun Batı’da sunulması açısından azami önem taşır. 1930’larda, muazzam bir şahsiyet olan Frithjof Schoun (Şeyh İsâ Nûreddin Ahmed), derinlik ve sahihlik açısından tasavvufa dair benzersiz metinler ortaya koymuştur. Schoun’un eserleri, Titus Burckhardt (Sidi İbrahim İzzeddin), Martin Lings (Şeyh Ebû Bekir Sirâceddin), bu eserin editörü olan Jean-Louis Michon ve aralarında diğer birçok âlimin bulunduğu dostlarına ait eserlerle tamamlanmıştır. Bu arada 1920’lerden itibaren birçok akademisyen, tasavvufun Kur’âni menşeini görmüşler ve ciddi eserler kaleme almışlardır. Bu yönelim Louis Massignon’la başlamış, onu Henry Corbin ve Annemarie Schimmel gibi önemli şahsiyetler takip etmiştir. Bunlardan bir kısmı çeşitli tarikatlara mensuptur. Elinizdeki antoloji tüm bu yazar kategorilerinin eserlerini ihtivâ etmektedir. Editörler orijinal ve tasavvufa farklı yaklaşımlar sunmanın yanında, bu alanın çeşitli yönlerini temsil eden metinleri seçmede oldukça basiretli davranmışlardır.