Asker ve Şair

Galiçya'da siperinde uyuyan Bu nefere dikkatle bak, ey şair! Şair odur, senin yazın hep nesir; Uyuyan sen, odur sezen ve duyan... Şair odur, çünkü onun kalemi Uyurken de düşmez asla elinden... Kalbindeki bütün zevki, elemi İlhâm ona vatanından, ilinden... Vatanını unutamaz hiç kalbi, Bebeğiyle yatan küçük kız gibi Uyusa da cenksiz kalmaz rüyası Hep göğsünde durur nazlı bombası... O, belki de biraz sonra vatanın Selâmeti için şehit olacak... Onun kazandığı adsız bir şânın Gölgesiyle tarihimiz dolacak... O, orada senin için kanını Seve seve döker iken ey şair! Sen ne için ona birkaç ânını Vakfederek yazmıyorsun bir şiir! O, senin için hayatını verirken Üşenirsin ona destan yazmağa... Haktır almak kalemini elinden Ve git demek ona mezar kazmağa... Ziya Gökalp