Asoya Peyvên Sermest

gazin li yarê yan were insafê cani bêzar nezarine, peyvên eşqê li min heram neke tu; yan ji bibe gul, da ku ez bizanibim bibim xar, bibim kelem, min bide şermê/yan bibe keçikeke xewneşevi bikişe paşika min, yan ji min di xewnên şevan de hişyar neke, bila mirina sikoneyi tev li emrê min nebe/ yan were bi şêla Lilitûya Someri, bi xezeba wê pireboka cêc a „No‟ ya evinkuj; yan ji bihêle ez bibim bayeki xemdiz, bi her piçikên xwe hembêz bikim bejna te ya mûyane ya demdiz/ yan were bi maçeke harenari min di hilma xwe de bijenine, yan ji di binê ewreki sayi de min ji dojeha xwe re bike miriyeki nenas/ bila qijikê gewdeberate laşê min ji hev biçirinin, bila bi xwina min çilik bide ew riwekên ziwa, xem nine ey yar