Ayet-ul İnsan

ve insandan bahsediyoruz her çağda. İnsan. en mükemmel yaratı. bu inşâyı çözebilmenin derdinde değil miyiz, âdem’den beri? temeli sevgi, merhamet, saygı, kalbi bakış ve hiçbir dilde karşılığı bulunmayan, gönül. çok karmaşık görünse de insan hep bir yol aradı. yaşarkenki büyüyüşünde, darmadağın etti yolunu karıştırdı... aslında bu yol kendisine, kalbine gidecek yoldur. akıl denen, hayât trafiğini yönlendirirken, sinyalizasyonda bâzı hatâlar oluyor elbette. akıl, insanı dilediği adrese kadar götürür. fakat içindeki ses, adresin devâmına yarar. bu kitap, bir ilâhi kitap değil. tasavvûfi derinlikle yazılmıştır. bu kitap, yalnızlığınızın, çâresizliğinizin, bilmecelerin, soruların 99 tâne ismi olacaktır. kalbinizin ve gönlünüzün elinden tutacak ve en doğrusunun yanına okuduğunuz cevapla ulaştıracaktır. bu bir mektup. kendime yazdım sayın. ve sizin de okumanızı arzû ettiğim bu mektup, fazlaca işinize yarayacak düşüncesindeyim. 1 ile 99 arası bir sayı seçin elinizi kalbinize götürerek. tertemizleyip, en saf hâlinizle seçin sayıyı. ve seçtiğiniz sayının âyetini okuyun. okuduğunuzda, kendinize çok şaşıracaksınız. bu ömür yolculuğunuzdaki seyir, hârika geçsin... geceninmelonşapkası