Ayrılıkla Yanar Can

Sen bakmaya yeminli bakışları takarken peşime Çaresizliğin gürültüsüyle bakardın İçilen kızılcık şerbetinin kalbe akması Gün ferinin doğduğu sanılan anlardı Yasakların biçtiği sarı duvarların gölgesinde Biz çok dolaşacaktık güneşin girdiği sokaklarda Sevginin mihrabına adım adım yükselirken Huzur yarım göründü vaktin darlığında zaman yıkıp geçti ısınan yürekleri Vuslat anlarını çalıp gitti elimizden İç çekmeler geçerken üzerimizden Ölmeyecekti kalp ağrımız İnciltilmişliği kestirip alsaydık kaderden Yşatacaktım seni Gök gürlemelerin baş kaldırdığı anlarda Teslim olmak varsa bükük yürekte Ayrılıkla yanar can Ziyan Eskiyen Eylülde sevgi adına ise Bıçkınlık Büyük dağların yamaçlarında kalır, saklı