Bahaeddin Nakşbend

Eser beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde XII. asırda Hâcegân tarikatının kuruluşu ve önde gelen şeyhleri, ikinci bölümde Bahâeddin Nakşbend’in hayatı, düşünceleri ve tarikatın XVII. asırda kurulan Müceddidiyye dönemine kadar olan târihi, üçüncü bölümde Anadolu’ya Nakşbendiliğin gelişi ve yayılışı, dördüncü bölümde Hâcegân ve Nakşbendiyye’de tasavvufi eğitim ve düşünce, beşinci bölümde ise bu tarikat mensuplarının içtimâi ve siyâsi münâsebetleri ele alınmıştır. Konular işlenirken asli kaynaklara mürâcaatla en doğru ve yeni bilgiler ortaya çıkarılmaya çalışılmış, önde gelen şahısların hayatı, eserleri ve tasavvufi görüşleri hakkında bilgi verilmiş, tarikatın usûl ve âdâbının yanı sıra mistik ve sosyal yönleri de ele alınmıştır. Bu yönleriyle eser sâdece tasavvufa ilgi duyanlar için değil, aynı zamanda târih, kültür târihi, psikoloji, sosyoloji ve eğitim sahalarında araştırma yapanlara da önemli malzemeler sunmaktadır.