Balıkçı ve Oğlu

Deniz ekmek kapısı, deniz hayat, deniz sevgili, deniz zalim, deniz suskun, deniz sevecen, deniz öfkeli. Bazen acından öldürür balıkçıyı, bazen de verdikçe verir. Tek çocuğunu kaybetmiş, yaşamaya dair içinde hiçbir istek duymayan balıkçı Mustafa’nın hayatı, denizde bulduğu bir bebekle derinden sarsılır: Minik bir şişme botun üzerinde ona doğru sürüklenen Samir. Başlangıçta bu bebeği denizin kendilerine bir armağanı olarak gören Mustafa ve eşi Mesude, çok geçmeden o akşam Ege’nin ıssız sularında neler olduğunu öğrenir ama bu hakikat karşısında sessiz kalmak, Samir Bebek’i kendi çocukları olarak kabul etmek isterler. Tam da burada çatallanan roman çok geçmeden aile olmaya, sevdiklerini yitirmeye, ahlaki değerlerle kişisel hesaplaşmalara dair derinlikli bir yüzleşmeyi beraberinde getirir. Zülfü Livaneli, Balıkçı ve Oğlu’nda Mustafa, Mesude ve Samir Bebek üçgeninden hareketle hem bir ailenin hem de bir ülkenin yakın tarihine ışık tutuyor. Şiirsel dili ve güçlü imgeleriyle öne çıkan Balıkçı ve Oğlu, aile bağları, aşk, kadın dayanışması, ekoloji, göç ve doğa üzerine çağdaş bir anlatı sunuyor.