Bana Umut Ol

“Aynaya bile bakamıyorum…” Emir’in sesi parçalanmış gibiydi. Hastane odasının içinde ağır bir sessizlik vardı. “Ben o gece sadece yüzümü kaybetmedim.” Gözlerini kapattı. “Kendimi de kaybettim.” Barış yavaşça ona baktı. “O zaman yeniden bulursun kardeşim.” dedi. “Çünkü insan… Bazen en dipte yeniden doğar.”