Beelzebub Hikâyeleri

Uzay gemisi Karnak, sürgünden dönerken kozmosu geçer. Güvertede Beelzebub — bir zamanlar düşmüş, sonra bilgeleşmiş bir varlık — torunu Hassein’e Dünya adındaki küçük gezegeni ve oradaki tuhaf, kendine insand diyen üç merkezli varlıkları anlatır. Gurdjieff yirminci yüzyılın ilk yarısında yazdığı bu dev eserde insanlığı kendi gözünden değil, uzaydan ve sevgisizce seyretti — çünkü yakından bakanın körleştiği, uzaktan bakanın ayıldığı şeyler vardır. Bu kitap uyku öncesi okunmak için yazılmadı. Yazar açıkça şöyle der: Her yazımı üç kez oku. Birinci okumada kabuk, ikincide ses, üçüncüde itiraz görünür. Çünkü hzi insan çoğu zaman okuduğunu değil, daha önce bildiğini okur. Acele eden yalnız kabuğu alır; kendini zorlayan zorin belki çekirdeğe yaklaşır. Dudak kutsalı söyler — varlık uyumaya devam eder.