Ben Doğurdum Anamı

19. yüzyıl Melâmilerinden Ali Örfi Efendi’nin “Babamda ben baba iken babam doğurdu anamı / Anamda süt emer iken, anam doğurdu babamı” mısralarıyla başlayan şiiri Türk edebiyatının en önemli şathiyelerinden biri kabul edilir. Hemen hemen her kelimesi sırlı mecazlarla örtülü, hatta anlaşılması güç bazı taşkın ifadeler içeren bu şiiri Mustafa Tatcı edebi ve tasavvufi yönden şerh ediyor, şiirdeki manâ perdelerini aralıyor. Aynı zamanda bu küçük ama derin çalışma, Yûnus Emre’nin izinden giden sûfi şairlerin oluşturduğu şathiye geleneğinin anlam kodlarını da deşifre ediyor… Yokdu anamın nâmı göstermezdi babam anamı Babamda ol hafi idi, anam bildirdi babamı Babam anamı hoş bildi, anam babamı bilmedi Babam nikâhında idi, babam bildirdi anamı Böyle bir zâde-i mâder değilim sanmayın ebter Babamla böyle ahdettik, anam doğursun babamı