Beton Ağaçlar Altında

Hangi dağ daha yücedir aşkımızın Yarasından yalnızın gölgesi kara bir yalnızlıktır Sessiz bir mezar susuz kuyu ya da sonsuza karışıyoruz artık ikimiz de farkındayız Diyor ki Platon’un komşusu aksakallı Epiküros – Yaşarken ölüm, ölümden sonraysa hayat yok- Bu iki ihtiyar söyledikleriyle kalsın mor sayfalarda sanrılarımızı kendimiz kılabilsek de bize yeter