Beyânü’l-Edyân

Ebü’l-Meâli el-Belhi tarafından kaleme alınan Beyânü’l-edyân, dinler ve mezhepler tarihine dair Farsça yazılmış bilinen en eski eser olarak kabul edilir. 485/1092 yılında telif edilen bu eser, Şehristâni’nin meşhur el-Milel ve’n-nihal’inden yaklaşık 36 yıl önce tamamlanmış olması hasebiyle tarihsel bir önceliğe sahiptir. Beyânü’l-edyân, Selçuklular döneminde vezirlik yapmış olan Nizamülmülk’ün büyük oğlu Muzaffer b. Hasan’ın (ö. 500/1106) ilim meclisinde “yetmiş üç fırka” hadisi üzerine dönen bir sohbetin ardından, bu fırkaların neler olduğunu açıklamak amacıyla kaleme alınmıştır. Ebü’l-Meâli, eserinde genellikle tasvir edici bir yöntem izleyerek bilgileri meşhur kitaplardan ve üstatlarından derlemiştir. Objektifliği ve sadeliğiyle öne çıkan bu eser hem dinler tarihi araştırmacıları hem de İslâm düşünce mirasına ilgi duyan okurlar için temel bir kaynak niteliği taşır.