Bilinmeyen Gerçekler ve Doğruluğun Ölçüsü

Gitme, N'olur Gitme Demek buraya kadardı, gidiyorsun öyle mi? Sen şimdi gidiyorsun, hadi git! Peki beni hiç mi düşünmüyorsun? Nefes alabilir miyim sensiz? Gülebilir miyim? Her sabah doğan güneş umut verir mi bana? Sevebilir miyim yine böyle? Geceler yalnızlık, korku salmaz mı içime? Cesur olabilir miyim, Yaşayabilir miyim sensiz? Söyle, alışabilir miyim sensizliğe? Sen hep güçlüydün, öyle söylerdin. Bilirim, dayanırsın, avutabilirsin kendini, yüreğini… Ben neyle avuturum kendimi? Nasıl unuturum yaşananları? Nasıl unuturum gözlerini, Baktıkça beni eriten o gözleri? O ilk dokunuşu, ilk öpücüğü? Şimdi gidiyorsun, öyle mi? Git! Ağıt yakmam ardından, ağlamam bile Ellerin ellerimi hiç tutmadı derim Gözlerin gözlerime hiç bakmadı. Saçlarımı da okşamadın Hiç hayallerimiz de olmadı Zaten her şey bir yalandı. Sen de o yalanın içindeki sevdiğimdin. Yok yok bir rüyaydı bu Uyanma saati geldi Hadi git, git, yolun açık olsun! Her şey gönlünce olsun Git, yeni sevdalar seni bekliyor. Gitme! Sensizlik yarım oluyor…