Bir Bardak Su Cumhuriyeti

Üstada Yakarış Şu büyük Üstad kimdir? Var mı dünyada eşi? Yüzünde tüy olamaz bizlerin dördü, beşi. Her kula nasip olmaz ayağına yüz sürmek Cübbesini tutarak arkasında yürümek. Ey Üstad, affet beni, nasıl oldu atladım? Senin büyüklüğünü nasıl da anlamadım? Ey benim üstadların en büyüğü Üstadım!.. Taa Yemen’den duyuldu artık feryat figanım. İzin ver ayağının altına paspas olam Çiğnendikçe pekişem, pişem, seninle dolam. Sen bu çağda yaşayan en büyük efsanesin Bir üflesen dünyayı ters döndürür nefesin. O kadar büyüksün ki havsalaya sığmazsın Kalem kalem değil ki senin dehanı yazsın. O görkemli mimberde bütün ihtişamınla Otururken şeyh gibi, şöhretinle şanınla, Ya da de ki Süleyman, farz et ki ben de Sinan Adına mabet yapıp tapınsam yetmez inan. Hoşlandığın şeyleri alsam çömez namıyla Ayağının altına sersem tüm encamıyla. Hizmetkarın gibi taa mahşere dek beklesem Karşında el bağlayıp zatına hizmet etsem. Ömrümün sonuna dek çile çeksem kapında Gene bir şey yapabildim diyemem Üstad sana. 9 Haziran 1998, İstanbul