Bir Gün Bunu Hatırlayacağım: Günlükler 1987-1995

“Geçen sene acılar içinde kendime yalnızlık disiplinini öğrettiğim ve bir tür özgürlüğü öğrendiğim yerde, özgürlüğümden tekrar vazgeçtiğimi, onu bile isteye bıraktığımı, onu bu AŞK denen esaretle, zamana ve bir başka insana esir olmakla takas ettiğimi kabul ediyorum.” Helen Garner’ın okurlar ve eleştirmenlerin büyük ilgisiyle karşılanan üç ciltlik günlüklerinin ikinci cildi Bir Gün Bunu Hatırlayacağım, yazarın 1987-1995 yılları arasında tuttuğu notlardan oluşuyor. Bir başka yazarla yaşanan fırtınalı ilişkinin başrolde olduğu bu ciltte, romanlara özgü bir sürükleyicilikle kayda alınmış deneyimler var: Yeni bir kitaba başlamanın heyecanı ve tedirginliği; hayatı bir başka yazarla paylaşmanın zorlukları; aşkın veya kendine ait bir odanın peşinde evden eve, şehirden şehre taşınmalar; bazen ölümler veya küslükler yüzünden kaybedilen, bazen de yoğunlukla sürdürülen dostluklar; dünyanın gürültüsü ve şiddeti karşısında sığınılan kitaplar, müzikler, filmler, maneviyat arayışları; gökyüzü ve yeryüzünün renklerine yönelik canlı bir dikkat... “[Garner’ın toplu günlükleri] okuduğum en muhteşem kitaplardan biri.” - Zadie Smith “Dürüst ve enerji dolu bir ses.” - Anne Enrigh