Bir Mısra-ı Berceste Hevesiyle

Tek Karım Yüce dağa sorulur mu boran kar Başında olmazsa koynunda saklar Dinsin istedikçe harlanıp yanar Gözyaşımdır bana kalan tek karım Hasret içimizde görünmez yara Dağlar dayanmamış her yanı dere Çağlayıp ağlaşır bak ırmaklara Gönül pare pare daim dildarım Her şelale yokuşundan çağıldar, Hasretindendir bütün ah u zarım. Ateş korlandıkça alev parıldar, Sen olduğun için ben de varım. Olsa da dilde yangın hane viran Yar yoluna baş koyan etmez figan İstemem dinmesin hiç çeşmi giryan Yanmak da gönülde vuslattır yarim