Bozkırdan Evrene Açılan Kapı

"Tümülüsün üzerindeki ışık güneş henüz tam doğmamıştı. Bozkır, geceyle sabah arasında duran sessiz bir deniz gibiydi. Ufuk çizgisi boyunca ince bir kızıllık uzanıyor, gökyüzünün mavisi yavaş yavaş aydınlanıyordu. Köyün üzerindeki serinlik hâlâ dağılmamıştı. İğde ağaçlarının arasından geçen rüzgâr yaprakları hafifçe titretiyor, uzaklardan horoz sesleri duyuluyordu.