Bu Kadar da Çok Sevilmez ki Geceler

Ben zamanı unuttum gecelerin karanlığında bu gece kaçıncı doğuşu Ay’ın? Yüreğimden kayan hangi yıldız? Unuttum döndüğünü Dünya’nın. Sevgiyi ararken gece karanlıklarında çakan her şimşek ya da doğan her yıldız düşlerim oldu. İşte o geceler var ya o geceler/onları anlatamadım ama her anını doyasıya yaşadım. Ben zamanı unuttum gecelerin karanlığında yoğunlaşırken duygularım baktım ki kaçıp gitmiş uykularım. Kimi zaman zirvesine ulaşılamayan dağ kimi zaman kıvrılarak akan ırmak kimi zaman çelik misali sert kimi zaman pamuk gibi yumuşak Arguvanlar açıyor nasıl da çarçabuk geçiyor mevsimler bak. Ben zamanı unuttum gecelerin karanlığında dolaştım düşlerim de ellerimle tuttum bulutları sakladım yıldızları göğsümde gözyaşlarım oldu yağmurlar ve toprakta çırpındı yüreğim. Ben zamanı unuttum gecelerin karanlığında akasyalar akşamsefaları açtı dallarımda döküldü yapraklarım birer birer kar kapladı yollarımı dur dedi seher/ hiç ummadığım bir anda Dünya dönüyor bu kadar düş yeter bu kadar da çok sevilmez ki geceler.