Çay Kıyısı

Ali başını eğdi, ama gözleri ağlamadı. Artık ağlayacak gözyaşı kalmamıştı. Sadece bir söz dudaklarından döküldü: “Yemin ederim, Emine’nin kanını toprağa karıştıran kimse varsa, o toprağı yakarım.” Sonra çayın suyuna baktı. Elini suya daldırdı, suyu avuçladı, alnına sürdü. “Bu çay seni benden aldıysa,” dedi, “Ben de bu çayın kıyısında kalmayacağım artık.”