Çeqmaq - Sebareya Zindane 3

“Tu li çi temaşe diki mamocan? Çi ye ew tiştê ku evqasi tu dûr biriye?” Min serê xwe bi berjor ve rakir, li ezman nêri û got: “Rojavabûn...” Ew şaş ma. Wi ji lê nêri. Lê li çi? Ji ber ku çavên wi li tişteki cuda digeriya, nikaribû bibine. Divê min jê re rave bikira... Min xewna si sali, di nav çend kêlikan de, bi kurtahi jê re rave kir. Min hinek ji çiroka xwe ji pê re parve kir, ne ji girêkên giyanê xwe... Wê gavê... Çirokek di rûyê wi de ji xuya kir. Wi hewl dida ku bi min re empatiyê bike... Pir hindik kes dikarin vê yekê bi ser bixin. Dûrbûna di navbera me de, kurtir kir. Hinek ji wê dûrbûnê heland. Min ew ji çavên wi fêm kir: Belki cara yekem bû ku wi ji, bi rasti rojavabûnek bi wê şêweyê didit. Temaşe dikir… Belki beriya wê bi sedan caran lê nihêribû, lê…