Çin ü Maçin

Kurdan mêrxasi, egidi, camêri, evin, êş, jan, tecrûbe, şiret, xwestin, xewn û xe­yalên xwe bi çirokan anine zimên û vegotine. Ev çirok nifş bi nifş ji kal û pirên me gihiştine me. Çirokên me weke behrê ne, tenê di heşê mirovan de cemidi ne, ew ava pak û zelal naherike ku bigihije nifşên nû daku zarokên me jê vexwin. Divê zarokên me ji wê avê vexwin ku heyatê bide civatê û çanda me şên û geş bibe: …geh dibûm Mihemedê Pirê, Kûrsan, Birayê Biçûk, geh dibûm zarok, Pira Himhimi, Gur, Rovi… Geh min dida pey wan, geh wan dida pey min. Carinan ji dibûm Şêr û Şepal, min riya xwe şaş dikir û ne li gora çirokê diçûm…