Demsala Nan

Çi zarokeki baş bû. Dizani ku bi hatina min divê ew biçe. Divê bide dû kar û çend rojan bê kar bigere. Ev havina duyem bû ku diçûm ber destê kek Memed. Havina bori ku li dora Meydana Şaredariyê rawestiyabûm, Yehya bi xwe ez birim ser kar. Bi kek Memed re li şagirdeki digeriyan. Yehya ez ditim, wê demê ez bê deng û serberjêr li kêlekê rawestiyabûm. Pişti wê hertim digot: “Havinan were ber destê kek Memed. Tu şermok i. Mina çûka pêgirêdayi dimini. Tu nizani wê roja ku li dora meydanê bûyi çend mezlûm û belengaz, li kunceki melisi bûyi. Ez bi xwe zû kar peyda dikim. Tu were bi kek Memed re here. Ji bira te neçe ha!”