Di Tariye De

“Li ber keviyên dawin ên jiyanê meriv tenê pêjna dengê nigên mirinê dibihize.” Reşo K. pişti panzdeh salên di girtigehê de, şeveke tari digihêje gund. Tevi ku armanca Reşo K. xwespartina diwarê mala bavê xwe be ji, ji nişkê ve xwe di nava çûn û hatinên ku ew tu wateyê nikare bideyê de dibine. Nebûna mifteya mala bavê wi, nexweşiya Bapir K., hal û rewşa seyr a keça meta wi, hezkiriya wi ya yekemin, hewaya ku heta dawiya romanê di nava xewnereşkan de derbas dibe. Fikirina mirin û nemirinê a ku Reşo K. her dem di nava du cihanan de digerine û bira hişê wi ya ku di valayiyeke bê zeman û bê mekan de li ba dibe û bûyerên ku di seqayeke Kafkaeski de pêk tên. Bawer Rûken bi romana Di Tariyê De re berê şêwaz û adaniya pênûsa romannivisiya xwe dide rêyeke nû. Di vê rêyê de weki pêşengên beri xwe F. Kafka, S. Beckett, R. Walser derdê wi ji ne tenê vegotina çirokekê ye, jê bi wê detir hemû xem û xweêşandina wi bi zimanê Kurdi derbirina tehma metneki pirhêli, bêserûber û her wiha metneki ku zû bi zû dê neyê xitimkirin e. “Bawer Rûken, yek ji wan romannûsên ku ji bo min giring e.” Yildiz Çakar “Bawer Rûken, bi ziman û şêwaza xwe nişani me dide ku tu serdesti, tu pêkhate û tu kes dê nikaribe ‘şopa ji me maye paqij bike.’” Dilawer Zeraq “Romanên Bawer Rûken pêjna gerdûnekê radigihinin nava min.” H. Kovan Baqi