Dinolog

Keseki ne ji rêzê… Serboriyê cih lê teng kiriye. Belki rijikek di dest de be wê xelekekê xêz bike û xwe tê de veşêre leheng. Tune… Paranoyakeki bêqisûr… Tayeki bi tena serê xwe… Li parzemineke ne ewle… Di bêdengiyeke risasi de… Vedikişe mala xwe. Tê digihêje ku berhengariyek hebe ew ji danina sinoran e. Lê li ku? Dinolog metneke sade ye. Wê xwiner di Dinologa İrfan Amida de pêrgi zemineke razber bê ku bi panoramaya xwe ya xweser mirov difikirine. Belki ji zemin bi goşt û hesti ye, lê ew û zeman li hev naguncin. Zeman ku ji xwe re zeminekê dibine diherike, carinan ji bi giraniya xwe bi zeminê ve dizeliqe. Di Dinologê de piri caran “zeman” ji xwe re zeminekê nabine û kevn dibe, diwerime, geni dibe. Niwaze ye ev berhem. -Tehsin Baravi