Duyu Kıyameti

Bir sabah; kimse görmedi, kimse duymadı, kimse konuşmadı. Hayat durmadı ama insan çözüldü. Sessizlik uzaklaştıkça akıl çekildi, karanlık büyüdükçe şiddet sıradanlaştı. O gün doğan bebekler de kördü. Sonra doğanlar da. Hayvanlar da. Gelecek, henüz doğmadan karardı. Bu roman, bir felaketle değil, insanın yok oluşunu anlatıyor. Duyular gitti. Sıra ruhta.