Elo Dino

Ev pirtûka ku aniha di destê we de ye ne tenê çiroka dilkovan a qelemşorekê ye ku bi warê xwe yê qedim ve girêdayi ye û vedigere sedsala şazdemin, herweha ew, di heman demê de nişaneya wê ye ku Deniz Ozgur, weki stêrkeke geş li edebiyata me dibiriqe, her ji niha ve şûn digire di nav yên nejibir de. Deniz Ozgur, lehengê xwe yê ku şopa wi di kûrahiya dirokê de dişopine û weki neqşekê ta bi ta li rêzikan diniqişine, bi van gotinên weha dide nasin: «Ew welê ye tu dibê qey meriv giyanê demê, hêvi û berxwedanê di ber çiyayên dûr û pêlên çemi de his dike. Mina ku meriv kulmek avê ji Şetê Dijleyê hilgire û her zêde bike û li çirokek bi qasê ku bikare keskeşin binêre...» Giyanek ku pêwist e di nav yên nemiri de cih bigire, lehengek gelê ku li hemberi hemû nebaşiyên serdemekê di ber xwe daye, nabe deri xwezayê hizir tê bê kirin. Elo Dino, bi bikaranina hûrgiliyên mezin ên xwezayê, bi hişyari û lehengiyeke bilind li tenişta belengaz û mezlûman û li diji zaliman, şiyabû ku rawestinek destani di jiyana xwe ya kurt de bi cih bike. Çiroka wi ya ku ji çaxên dûr ve ji guhê mirov bigihije guhê mirovi, û bi stranê xwe bigihine me, hiç guman tê de nin e ku her tiştê li ser navê wi bête nivisandin û vegotin, weki pêlên ku li ser rûyê çem bi bandora berekê çêdibin, welê tê û xwe li hizrên mirovi dipengirine, xweşxeyalên kûr bi meriv re çê dike. Ez bi dileki pak dixwazim ku ev berhem, ku niviskar bi qelema xwe giyanê lehengê destani Elo Dino mina çirayekê ayisand û herweha di kesayeta wi ya canaza de ji hemû lehengên ku berxwedana maf û heqiyê dikin û aliyê ronahi yê dinyayê temsil dikin, ku wi ew giyan pêşkêşi xwezayê kir, weki ava Şetê Dijleyê biçe biherike nav dilan, bibe şinahiya ezman, keskahiya daran û bi rast rengê Elo Dino reng vede. Fusün Menşure