Firkat-ı Canan

"Firkat, {aşk-ayrılık acısı) aşkın olgunlaşması için geçmesi gereken bir"çile" makamıdır. Sevgi liye kavuşamama hali, metinde bir eksiklikten ziyade, aşkın iç dünyasının zenginleşen bir it ici güç olarak sunulur. *Hüzün, kaçılması gereken bir duygu değil, "yaşanması gereken bir asalet"tir." Gözyaşı ve"ya ln ızlık" imgeleri, karanlık bir atmosferden ziyade, ruhun arındığı duru bir imge, "Acı çekmek" duyarsızlaşan dünyaya karşı bir direniş biçimidir. Kitapta aşkın mutluluk getiren tarafı değil, insan ruhunu yontan, terbiye eden ve olgunlaşt ıran"acı'tarafı estet ize edilmiştir. Bu yönüyle Fuzuli'nin "Aşk derdiyle hoşem, el çek ilacımdan tabib" felsefesinin modern bir yansımasıdır. "Kavuşma" arzusu canlı tutulsa da, satır aralarında gerçek vuslatın ancak bu dünya hayatından sonra {ahirette veya manevi alemde) mümkün olabileceği fikri Mito lojik hikayeler ile de desteklenerek (Zümrüdü Anka, Sakura·Kiraz Çiçeği göndermeleri gibi) üzerinden aşkın evrenselliğini ve insanın kaderle dansını anlatır. Kitapta ayrılık, sadece iki kişinin birbirinden uzak kalması olarak değil, insanın kendi özünden ve ilahi kaynaktan kopuşu olarak işlenir. Kitabı okurken kendinizi bir romandan ziyade, uzun ve kesintisiz bir"aşk bestesi" okuyor gibi hissedersiniz. Cümleler sanki bir vezne sahiptir ve okudukça içinde bir melodi barındırır. Anlatılanlar kristalleşmiş halyle"iç ses" olarak duyulmasını sağlar. Kitaptaki şiirler genellikle serbest nazım ile yazılm ış olsa da, içlerine klasik Türk şiirinin (Gazel, Kaside gibi) ruhunu ve ağırlığını taşırlar. Sonuç olarak; Firkat-i Canan, sadece romantik bir aşk hikayesi değil, bir kendini bulma yo lculuğu {seyri-sülük) yanında bizimle yüzleştiğimiz hakikat lere dair bir aynadır. Günümüz dünyasında, okuru "durmaya" ve"hissetmeye, iç yo lculuğa" davet Hakikat anlatısıdır.