Gönül Eli

Aslında, her şey bir bilmiyorumla başladı Ucu görünmeyen yol gibi Belki, bu bir kahve kokusu belki de, bahçede bir gül kokusu, bilmiyorum, bir bilinmezlik diyarından gelip Oturdun yurduma şimdi. Her şey sen kokuyor ey bilinmeyen Taney i bade. Meyl etmez ise Fani adaba Çurmu eylemez Şimdi elindeki şaraba İster kral, olsun ister maraba Gel sen de otur bu divana. Ne saltanatlar, sürüldü şu cihanda, kimi taht için kimi baht Kimi berbat oldu Kimi abat.