Gopale Sor

Mişel Temo di vê pirtûka çirokan bingehên çiroki bi temami saz kiriye, ango wi saz û bendên çirokan bi cih aniye. Ya rast di nêrina min de, wi navdari tu kêmani nekiriye, lê belê zêde kiriye, gava ev çende çirokên xwe bi hunereke afirandêr û bi raz û zêwek giranbuha rêz kiriye û bi hunereke çak van kesên bêkes di ristina çirokên xwe de ava kiriye, mina xirnikan û kûpan û dem û diwar, sinor û zimanan. Di beşên dawi de ji pirtûka xwe navdar de, jixwe ev zêdebûnek e di kurteçiroka Kurdi de. Û weke diyar e ji ku çawa gava dest bi rist û hûnandinê dike bi zimanê hin leheng û qehremanên çirokê dide xuyakirin zor û sitema dagirkeran a li ser kesanê wi bûne, çi lêdan û êşkence û girtin be û çi biyanibûn û tûnebûn û qedexekirina gel û ziman û dirok be, ku her gav li gasina welat pê dihisin û bi ziyan dijin. Û ya zêde çirokan xweş dike ew peyv û goftûgoyên rengin an diyalogên reseni di babeta naveroka çirokan de. Ew diyaloga ku leheng weke hizr û ramanan pêdikin. Bi baweri helkewti û bi zimaneki xemilandi û rapêçayi bi hest û helbesti, ya ku dibe prensib û raza serdana nivisandinê. Bi rasti ev gava ku niviskar Mişel Temo avêtiye yektirin ji hezar gavên riya dirêj e, di riya wêje û çanda kurteçiroka Kurdi de. Ciwanê Abdal