Gül Yaktı Geceyi

Böbürlenip durma ah karşımda öyle Seni umuruma aldığım kadarsın Ne sen burada yerli ne ben misafir Arz edip kapında kaldığım kadarsın Ey hayat Fikrim yanar tutuşur aklım ilimde Yutamam zehrini kalsın dilimde Düşsem yine çağırmam günün birinde Ahlayıp karşına geldiğim kadarsın Ey hayat Varlığım bir nefesten sonum topraktır Minnet eylemem sana, bu bana haktır Kaderin kısmetin de benden ıraktır İçimde kendimi bildiğim kadarsın Ey hayat Dalımdan koparılsam ah etmem sana Kökümden çürüsem de erişme bana Yâr olmalı yük değil insan insana Ömrümden adını sildiğim kadarsın