Guregup

Dengê bilûrê dinya dagirt. Bi bihistina awaza bikeser û axin, hemû şêniyên derdorê berê xwe dan ser Pira Dehderi. Dengê bilûrê dermanê hemû dilan bû. Ji bo derd û kulên ku di nav dil de asê mabûn û her roj ji nû ve jan didan, ew dengê xemrevin weki bayeki hênik bû, êşa birinan dikewand. Xem û kulên ku bi salan di nav bira dil de zeng girtibûn, yeko yeko li ser baskên teyrikan siwar dikir û bi ber asoyên dûr ve difirand. Stranên ku di nav tûrikê dil de hatibûn jibirkirin, bi bihistina dengê bilûrê re, bi ruh û can dibûn, bi ser zimanan diketin. Di nav beroşa dil de, ciwaniya bicoş, rojên xweşi û şahiyan ji nû ve bi kel diketin. Keser û axinên ji nav dil û hinavan hildikişiyan, li ser zimanên kal û piran, li nav hev diketin. Şêni careke din bi êşa xwe dihesiyan, bi ber miriyên xwe diketin.