İnsanlığın Ağlama Tarihine Giriş

Herkes üç buçuk istanbullu çok buçuk ölümlüdür Keskin sayfalarda oturdum dilime lal tadı bıraktı gece Bir melâl sessizliğine büründü kanatlarım Kırılınca bıçak ismail olsam dedim İsmail olsam beklesem yüzyıllar boyu El vermedi kaderim söz düştü omzuma Büyük geceyi küçük sabahlara fırlatırken Norveççe sayıkladım buğu oldu iskandinav insanlığım