İyi Polisiye İyi Edebiyattır

Savaşın sonuncu yılı ya da bir yıl ertesiydi. O yıllarda ilkokulu bitiriyordum, belki de ortaokulun birinci sınıfındaydım. Her öykü beni sonsuz uzaklara ve gizemli ülkelere götürüyordu. Bu serüvenlerin beni büyük bir korkuyla yükledigini söylememezlik edemem. Sanki korkunun kölesiydim. O küçücük öykülerin yarattığı etki, görünmeyen baskı, ben büyüdükçe de üstümden kalkmadı. Hiç olmazsa tamamen. Tersine, nitelik değiştirdi. Kısaca, sürdü gitti. Evet, geçmiş zaman olur ki, hayali cihan değer…