Jinen di Siya XiyalenWinda de

“… Çaxa me jiyana her jinekê nivisand coş û kelecana ku xwe li dilê me rapêça zindan buhurand. Li hember wehşeta mêr a ku li ser wan hatibû ferzkirin ji hêrsa me têra hilweşina diwaran kir. Bi dawiya dela re hevdu nasnekirin, pişti wê bi 1300 sal şûnde jiyankirin û qet neditina wê xemginiya me ya heri mezin bû. Disa ji bi qasi me ku li lûtkeyên çiyayên Aures bi Damiya re li ber xwe da ewqas ji me bi Sappho re helbestên bêhempa li dirokê neqişand. Bi qasi ku me bi Boudica re dayikniştimana xwe parast ewqas ji bi Semiramis re di bin baskên kevokan de li bexçeyên mêwan geriyan. Bi qasi ku me bi Dido re welatê Kartaca damezirand ewqas ji me bi Tomyris re li qada şer şûr kişand. Em bi jinan li dar xist. Me bi Emmayê re li qada şoreşê dans kir. Dema me ev hest jiyan dikirin, li hêla din hin pirtûkên ku jiyana wan vedigotin bi ziman û feraseta nêr hatibûn nivisandin û me nikari xwe li hemberi vê ragirin. Her ku me ew pirtûk digirtin destê xwe hebûna mêrên ku dirok li gori yên ji seri de dirok nivisandin jin bûna” qet ji ser zimanê me neket. Yên ku şeran derdixin, dişewitinin, hildiweşinin mêr in, yên ku li ber xwe didin, diafirinin, bi heyin dikin û derbasi dahatûyê dikin jin in. Lê her rêzika dirokê mêran vedibêje û her rêzikê mêr dinivise. Hem ji bi hevokên heri mêroki. Her ku me ev xwendin em ji hêrsan din û har bibin ji me xwe li eksê dani û bi her çar lepan me bi xebata xwe girt. Em bawer dikin ku wê hin kes xebata me weki ku jinê pir zêde berz dike, erêni dike û kêmasiyên wê ji neditive tê binirxine. Lê belê hina pêdiviya jinan bi berzkirin û erênikirinê heye. Kêmasi û nebesi ji bo ya nuh were afirandin bi mebesta bibin ronahi tên gotin. Lê em jin êdi dizanin di kijan fetloneka dirokê de me çi şaşiti kiriye. Lewre em dixwazin xwe li kêmasiyan na, li erênitiyan bigirin, zêde bibin û pêşve biçin. Cihana jinan ji ya mêran pir cudatir e. Em mina mêrên serdest li ser xirbeyan bi pê li hev û din kirinê mezin nabin û dahatûyan ava nakin. Em jin dest bi dest, dil bi dil bi kenên xwe pêlekanekê dirêji ezmanan dikin. Ji ber vê ji tu wateya cihêbûna reng, nijad û netewe di jiyana me de tune ye. Jineke ku hema li ciheki cihanê li ber xwe dide, ji bo jineke li devereke din a cihanê dikare bibe jêderka bestê û dirokê…”