Karanlıklar ve Işık Demetleri

Hayatın o daracık penceresinde durakaldım; niçin orada durduğumu, beni oraya kimin mıhladığını bilmeden. Gelip geçenler akıp gidiyordu yolda; yüzlerine, her bir kımıldanışlarına dikkat kesildim uzun uzun. Belki de beni onlardan, onları da benden ayıran o gizli uçurumu bulurum ümidiyle… Ve belki; henüz pek toy, şaşkın, cahil ve bütünüyle tecrübesiz olmama rağmen benden talep edilen o büyük şeyin ne olduğunu kavrayabilirim diye.