Kerkük Li Benda We Ye

“… Şerê dawi yê heri xeter û qirêje ku tevahi şerên bori li şûn xwe hiştiye. Tenê nakuje, di komkujiyan de derbaz nake û çekên kimyayi ji bikarnayine. Tevahi jinan mahkûmê jiyana heri metirsidar dikir. Ez ê nebêjim ji bo jinên Rojhilata Navin mirin, lêdan, hewi û hwd weke rewşa asayi ya jiyanê lê hatiye; lê êz ê bêjim ne bêganeye ji wan rastiyan. Lê rastiya ku jinên van axan qet fêr nebûye, nasnake û dê qet nasneke heye. Ew ji mijara namûs û şerefê ye. Şeref û namûse nasnameya din ya jinan. Hin ji temenê biçûk em tên fêrkirin ji diyardeya namûs û şerefe re. Ti cari namûs û şerefa heri mezin xwe parastin, li xwe xwedi derketin û xwedi derketina welat fêri me nayê kirin. Ji bo vê ye ku weke jinên vi welati em dikarin ji bin hemû baran derkevin, lê nikarin ji bin barê destdirêji, bi rêbazên taritiya serdema navin ji li şûn xwe ve dihêle li bazaran firotinê qet nikarin rakin. Pişti hêrişên DA’İŞ’ê navê tirsa li ser rûyê jinên herêmê rûniştibû destdirêji, li sûkan firotin e. Bi awirên ku li ber te digerin komikan ava dikirin jinên Kerkûkê. Bi Kurd, Tirkmen û Ereban ve her kes di nava panikeke mezin de terki çarenûsa xwe hatibûn kirin. Tevahi awirên terki bêçarenûsê hatibûn kirin, vegûheribûn ser Qendilê, nemaze hêzê ku dê ji çiyayan bihata. Bi awirên şikesti li benda rizgarvanên xwe bûn tevahi jin. Di ekranên televizyonan de bang dikirin û digotin: “Kerkûk li benda we ye heval!” banga wan gazi û hewara Qendilê bû. Qendil bû hêviya çareseriya pirsgirêkê wan, parastina anûr û şerefa wan…”