Kızlarla Aram İyi

“En beni anlatan aynayı meraktaydım: Hiçbir şeye baktığımda Mesela kadın mayolarını yalnızca yalayarak İncinmek günboyu: Alnımda sonsuz ellerle Nedeni: Sanıyorum bir çeşit kimsesizlikti Üremek: Nedense bir hataya benzer kalmış aklımda Nar ayıklamak: Ve taneyi rastgele ezmek zamanları Lanet etmezdim: Yani... Bilmezdim: Bir minyatür nereye varabilir Üstelemedim: Ama uyumsuzluğu büyüttüm: Bu olabildim” Arayışı toplumla yüzleşerek büyüten, yalnızlığı yargılarla sağlamlaştıran ve sorguların verilmiş cevaplarından oluşan bir şiir ortaya çıkarıyor Emin Ünlü. Hesaplaşma monologları, zaman zaman bir portre kadar net ve sakınmasız durarak. Kaybından memnun, sıyrılmış ve biraz da nihilist bilgeliğiyle bir devam devam şiiri.