Köyüme Hasret

Dalca’ya 84’te yine derin karlar yağdı, Etrafımızı silahlı coplu polisler sardı. Akif ismimi silah zoruyla Asen yazdı, Yandı ciğerimiz sadece külü kaldı. Dalca’dan Eğridere’ye ilk ayaklanma yürüyüşleri Tozcalı’da başladı ilk isyan kalkışmaları derken Hayranlar’da düşmeye başladı ilk şehitlerimiz Ana kucağında can verdi 17 aylık Türkan bebeğimiz Dalca’nın çok meyilli yolları çok taşlı Anne babaların gözleri hep yaşlı Jivkov hayatının büyük yanlışını yaptı Türk ahalisini zorunlu sınır dışı etti Dalca’nın ormanları yaz kış çok serindir Soğuktur kaynak suları bir tas içilmez Deşmeyin kalbimin yarasını çok derindir Dede toprakları bir kalem ile silinmez Dalca’m hiç doyamadım ben sana Evimi, mirasımı bıraktım amca kızına Bir gün zalim ecel gelirse benim başıma Kocaman yazı yazsınlar mermer taşına Dalca’m hasret kaldım yıllarca ben sana Tertemiz buz gibi pırıl pırıl berrak suyuna Şu doğanın güzelliğini dönüp de bir baksana Aşık olmaman mümkün mü bir karış toprağına