Kronik

Saatleri kolunuzdan söküp atın, Zaman, efendilerin uydurduğu bir yalandır. Sizin "hayat" dediğiniz o süslü vitrin, Bizim ruhumuzun satıldığı pazardır. Ben bir fabrika dumanında yitirdim gençliğimi, Bir diplomanın soğuk mürekkebinde boğdum hayallerimi. Şimdi bu aynada duran yabancı, Sizin o "normal" dediğiniz cinayetin tek tanığı. Sabret dediniz, şükret dediniz, uyuşturdunuz; Kendi saraylarınıza bizi tuğla yaptınız. Ama unuttunuz: Dibi görenin artık düşecek yeri, Vazgeçenin kaybedecek bir şeyi yoktur. Elimdeki bu metal, bir veda değil; Sizin sahte cennetinize vurulmuş son mühürdür. İstediğin zaman sonlandıramayacağın bir hayat sana ait değildir. "Bu eser +18 yaş ve üzeri okurlar içindir. Tetikleyici unsurlar barındırır."